كه يك روز يك بار خورد ميان روز و روز ديگر دو بار خورد چاشت و پيش از عصر مقدار صالح و معتدل و مراعات عادت واجبست و ترك عادت مذمومه بايد كرد اما بتدريج مثل عادت خواب روز زيرا كه مضرت او بسيار است از فسادلون و مضرت طحال و بوى بد دهان وار خامى همه قوت نفسانى و ابدان مرارى محتاج بتفريق غذا و سرعت تغذى و تقديم غذا قبل از اشتحام است و اما ابدانى كه مرارى نيست يعنى درو صفرا بيش حاصل نمىشود و تعليم استحمام بر اكل واجبست و اين وقتيست كه شخص معتاد بحمام باشد و چيزى اصلح از براى امزجه كه هميشه در معدهء ايشان غذا فاسد مىشود ازين نيست خصوصا كه ملازم و معتاد اكل حلاوى و دسومات باشد و آن را قى بسكنجبين بايد و آب ترب اگر پيش از آن ماهى بىنمك خورند بهتر باشد و آب بيشتر فوق طعام موجب تفريق غذاست ميان غذا و معده و عدم اشتمال معده بر غذا و اين همه موجب قصور در هضم است و اگر عطش در حال سيرى غلبه كند بطريق مص آب از كوزه ضيق الفم بايد خورد زيرا كه مراد اينجا كم خوردن آبست با آنكه مصابره بر عطش نافع اصحاب امزجه بارده است چه با وجود مزاج بارد اگر آب بسيار اختيار كرده شود . موجب امراض بارده رديه است مثل استسقا و فالج و لقوه و رعشه و غير ذالك من الامراض البارده و اصحاب امزجه حاره را مصابره بالغ بر عطش مضر است خصوصا كه مزاج حار باشد و سن و شباب و همچنين مصابره مرجوع نيز اصحاب امزجه بارده را از انفع اشياست و اصحاب امزجه حاره را اضر است زيرا كه محرور مصابره برجوع نمايد و حرارت مزاج استيلا يافته متجربه تپ شود و ديگر فضول